Na początku warto przybliżyć jakie miody, najcześciej, są spotykane u nas w kraju. Każdy miód ma ma inną nutę aromatyczną i smakową, inną barwę, nieco inne działanie prozdrowotne i nieco inne właściwości. Poniżej słów kilka o najbardziej charakterystycznych polskich miodach.

Zaczniemy od miodu spadziowego – na tle pozostałych jest wyjątkowy ponieważ nie powstaje bezpośrednio z nektaru kwiatowego a z wydzielin mszczyc. Nie jest prawdą, że z odchodów – to mit. Mszyce (lub czerwce) na skutek różnych sytuacji i warunków atmosferycznych wydzielają coś na wzór rosy na swoim ciele i to właśnie ta rosa plus wyciekający – w wyniku nakłucia owadów – sok z liści jest zbierany przez pszczoły. Spadź można podzielić na dwa rodzaje – liściasta i iglastą. Liściasta najczęściej pochodzi z lipy lub dęby, natomiast iglasta z igieł i gałęzi jodły, świerka i modrzewia.Miody takie charakteryzują się nieco ciemniejszą barwą, mają specyficzny smak i aromat, dodatkowo miody ze spadzi iglastej mają charakterystyczną nutę żywiczną.

Jak sama nazwa wskazuje miód ten jest pozyskiwany z kwiatów lipy drobno i szerokolistnej. Co go cechuje najbardziej? Działanie antybiotyczne , jest rewelacyjny na ostre i przewlekłe przeziębienia, wszelkiego rodzaju anginy, zatoki i oskrzela. Świetnie też sprawdza się w chorobach dróg moczowych, reumatyzmie, nerwicy i jest niezłym lekiem na stres! W smaku jest nieco ostry (tzn. bardzo słodki), koloru żółtego lub zielonożółtego. Co charakterystyczne po skrystalizowaniu zmienia kolor na pomarańczowy lub brunatny i ma typową dla miodów letnich – grudkowatość.

Oczywiście pozyskiwany jest z nektaru kwiatów rzepaku. Jest bardzo popularnym miodem ze względu na wielkohektarowe uprawy tej rośliny. Jest rewelacyjny na nadciśnienie i na chorobę wieńcową. Jest bogaty w glukozę (dlatego chorzy na cukrzycę powinni się raczej wystrzegać tego miodu!!) dlatego idealnie nadaje się jako źródło bardzo dobrze przyswajalnej energii dla wszystkich, którzy są obciążeniu psychicznie jak i fizycznie. Ma bardzo jasny kolor, bardzo szybko krystalizuje i przybiera konsystencję masła i jest równie biały jak ono!

Pochodzi z nektaru gryki zwyczajnej. Jest, prócz miodu spadziowego, zaliczany do jednego z najciemniejszych miodów. Potrafi mieć nawet kolor zbliżony do czarnego, ale najczęściej występuje w kolorze ciemnobrązowym. Ma bardzo wysoką aktywność antybiotczną oraz jest stosowany na poprawę krążenia. Pomaga świetnie w leczeniu miażdżycy. Przyśpiesza także w gojeniu się ran. Zawiera bardzo dużo witaminy C przez co jest rewelacyjny dla osób z anemią lub ogólnym osłabieniem organizmu.

Król miodów! Czyli miód wielokwiatowy (po ciekawostkę o miodzie wielokwiatowym zapraszam poniżej!) jeden z najczęściej spotykanych miodów oraz jeden z najbardziej lubianych. Dlaczego? Bo jest zbieraniną (lub mieszanką jak kto woli) wszystkich miodów – oczywiście w uproszczeniu. Sprawdza się w profilaktyce chorób serca, przy przeziębieniach, przy chorobach układu pokarmowego, ma właściwości antybiotyczne i jest zdecydowanie mniej kaloryczny niż większość miodów odmianowych. Można doszukać się także informacji, że posiada właściwości upiększające! A prawda jest taka, że każdy miód jest miodem wielokwiatowym – kiedyś udokumentowano laboratoryjnie, że pszczoły które stały na wielkim polu rzepaku wyprodukowały miód, który w składzie miał pyłki innych kwiatów!